سرویس: اجتماعی ۱۴:۰۰ - جمعه ۲۸ شهریور ۱۳۹۳

من تک فرزندم ؛ مشکلاتم را درک کنید

وضعیت بد اقتصادی و ازدواج در سنین بالا بزرگترین عامل کاهش نرخ باروری است که اصلی ترین عامل زمینه ساز برای تک فرزندی محسوب می شود.

به گزارش اصفهان شرق؛ افزایش خانواده های با یک فرزند و همه گیرشدن آن در جامعه بسیاری از کارشناسان مسائل سیاسی و اجتماعی را به فکر واداشت تا برای ریشه کن کردن این مسئله دست به کار شوند. در سرشماری سال های قبل از انقلاب جمعیت ایران چیزی حدود ۵ میلیون نفر بود که در آن زمان موجب دونوبته شدن مدارس و حتی سیاستگذاری های وی‍ژه برای کاهش موالید شد.
این نوع سیاستگذاری عامل مهمی در کاهش موالید و فرزندآوری در آن سالها بود و این روند تا بدانجا ادامه یافت که با افزایش سن سالمندان و خاکستری شدن جامعه زنگ های هشدار به صدا در آمد تا بلکه از این رهگذر بتوان به افزایش نیروی جوان و کارآمد جامعه امیدوار شد.
در این بین چیزی که در برابر افزایش جمعیت و فرزندآوری قدعلم کرد، اشتغال زنان است که به علت وضعیت بد اقتصادی خانواده ها از تولد فرزند بیشتر جلوگیری می کند ، البته در کنار این مسائل می توان به بالا رفتن سن ازدواج، عدم برخورداری از زمان کافی برای پرورش کودک و دور شدن از زندگی سنتی اشاره کرد که تمام این ها موجب رشد تک فرزندی در بسیاری از خانواده های ایرانی شده است.
جدای از موضوع تک فرزندی و مشکلاتی که برای فرد در آینده پیش می آید، شکل گیری خانواده های سه نفره و دو نفره موجب عدم رشد و توسعه اقتصادی در جوامع، پیری و رخت بربستن شادی و نشاط از جامعه و در نهایت از بین رفتن بسیاری از مشاغل خواهد شد.
بنابراین در صورت عدم توجه به مسئله جمعیت در آینده ای نه چندان دور شاهد از کار افتادن بسیاری از مشاغل مفید در جامعه و در نهایت ایجاد افسردگی فراوان و مرگ ومیر به علت کهولت سن در جامعه خواهیم بود.
در کنار این مسائل تک فرزندی موجب دور شدن فرد از اجتماع و به عبارتی منزوی شدن آن می شود در نتیجه کودک قادر به برقراری ارتباط با دیگران نبوده و به علت عدم برخورداری از خواهر یا برادر و یا به عبارتی یک همبازی خود راهی به جز گرایش به بازی های بزرگسالانه و استفاده از بازی های خشن رایانه ای ندارد، بنابراین چیزی نمی گذرد که شما کودکی را مشاهده می کنید که در سن ۵ سالگی مانند یک بزرگسال حرف می زند و حتی انتظارات او نیز بیشتر از سن خود است.
البته نبود پدر و مادر در ساعات مختلف در کنار فرزند آن هم فرزند تک ، مزید بر علت شده و عامل مهمی در نشان دادن رفتارهای روانپریشی در کودک است به گونه ای که کودک در زمانی هم که والدین در خانه حضور دارند مانند یک فرد مستقل عمل کرده و بدون توجه به حضور آنها رفتارهای غیرعادی و حتی خشن از خود بروز می دهد.
ادامه این روند حتی به نوجوانی و جوانی نیز کشیده شده و عامل مهمی در ایجاد مشکلات فراوان در بنیان خانواده خواهد شد، چرا که فرزند چنین خانواده ای خود را فردی مستقل و خودجوش می داند که می تواند به راحتی با هر فردی معاشرت کرده و حتی در مهمانی های آنها بدون اجازه والدین شرکت کند.
البته خلاف این عمل نیز ممکن است، تک فرزندهایی که به علت توجه بیش از حد والدین به آنها از عدم استقلال اجتماعی رنج می برند، این افراد قادر به تحمل شکست در زندگی نیستند و به راحتی نمی توانند مسائل پیرامون خود را حل و فصل کنند این امر در بخش دوست یابی نیز فرد را دچار مشکل کرده به گونه ای که او نمی تواند با همسالان خود ارتباط مثبتی برقرار کرده و این امر رشد فکری و جسمی کودک را تحت تاثیر خود قرار می دهد.
بنابراین آنچه مسلم است این است که برای افزایش نرخ رشد جمعیت در جامعه علاوه بر بسترسازی مناسب در جوامع چاره ای جز افزایش کیفیت و رشد اقتصادی در جامعه نداریم.

منبع: ایمنا

همچنین بخوانید:

یک نظر در مورد “من تک فرزندم ؛ مشکلاتم را درک کنید”

  1. حج مهدی گفت:

    ما تک فرزندیم. مشکل خاصی هم نداریم. وضعیتم هم بهتر از کسانی هست که در اطرافم تعدادشان زیاد است

پاسخی بگذارید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.