سرویس: دین و اندیشه ۱۰:۳۴ - پنج شنبه ۰۳ آبان ۱۳۹۷

چند روز تا حماسه بزرگ؛

آداب رسیدن به حضرت ارباب

این روزها، روزهای بی‌قراری و دلدادگی است، روزهایی برای رسیدن به آستان ارباب، روزهایی که مثل هر زمان دیگر راه بسیار است برای رساندن ارادتمان به محضر سیدالشهدا و آداب بسیارتر؛ اما در این میان دو راه بیشتر مورد التفات راهیان کوی دوست قرار می‌گیرد.

به گزارش اصفهان شرق، روزها، روزهای بی‌قراری و دلدادگی است. روزهایی که همه خود را برای رساندن به خیل عظیم عاشقان تجهیز می‌کنند و هر کس آنچه در پیمانه دارد نذر راه ارباب می‌کند.

این روزها، روزهای بی‌قراری و دلدادگی است، روزهایی برای رسیدن به آستان ارباب، روزهایی که مثل هر زمان دیگر راه بسیار است برای رساندن ارادتمان به محضر سیدالشهدا و آداب بسیارتر؛ اما در این میان دو راه بیشتر مورد التفات راهیان کوی دوست قرار می‌گیرد

یکی راه عاقلان و زاهدان و دیگری راه عاشقان و عارفان، که هر دسته برای خود راه و مرام و آدابی خاص جهت زیارت سیدالشهدا برگزیده‌اند اما عاقلان و زاهدان رعایت آداب زیارت ارباب را به شرح ذیل شمرده‌اند:

۱- ترک کلام بیهوده و لغو و مخاصمه و مجادله در راه
۲- غسل کردن پیش از زیارت، اگرچند امام زیارت می‌شوند، برای زیارت هر امام یک غسل انجام شود و در هنگام غسل نیز دعای مأثور قرائت شود
۳- طاهر بودن؛ به این معنی که انجام غسلی بر او واجب نبوده و با وضو باشد
۴- پوشیدن جامه‌های پاکیزه و نو
۵- کوتاه برداشتن گام‌ها هنگام رفتن به زیارت و حرکت کردن به‌آرامی و باوقار
۶- گفتن ذکر «اللَّهُ أَکْبَر»، «الْحَمْدُ للَّهِ»، «سُبحانَ اللَّهِ» و «لا الهَ الَّا اللَّهُ» هنگام رفتن به زیارت و صلوات فرستان بر پیامبر و آل او
۷- خواندن اذن دخول قبل از ورود به حرم مطهر
۸- تلاش جهت تحصیل رقّت قلب، سوزش دل و خضوع
۹- سجده برای خداوند به‌منظور تشکر از این نعمت الهی
۱۰- مقدم داشتن پای راست هنگام ورود و پای چپ هنگام خروج
۱۱- ایستادن هنگام زیارت، اگر فرد عذری ندارد
۱۲- سربه‌زیر انداختن و توجه نکردن به بالا و طرف راست و چپ
۱۳- خواندن زیارت‌های مأثوره و ترک زیارت‌های غیر مأثوره
۱۴- خواندن نماز زیارت که حداقل دو رکعت است
۱۵- خواندن دعاهای وارده، بعد از نماز و زیارت
۱۶- خواندن مقداری از قرآن و هدیه کردن ثواب آن به روح مقدس صاحب آن مرقد شریف
۱۷- مقدم کردن نماز واجب بر نماز زیارت؛ اگر مشغول زیارت بود و «قَدْ قامَتِ الصَّلاه» را شنید، زیارت را ترک و در نماز جماعت شرکت کند
۱۹- زیارت کردن به نیابت پدر و مادر و دوستان و نزدیکان و برای آن‌ها طلب مغفرت کردن
۲۰- ترک سخنان ناشایست و کلمات لغو و بیهوده و صحبت‌های دنیایی که در هر جا مذموم و مانع رزق و سبب قساوت قلب است، به‌ویژه در بقاع مقدس
۲۱- بلند نکردن آواز و صدای خود در آن مشاهده شریفه، برای هر علتی که باشد
۲۲- وداع با صاحب آن مرقد شریف هنگام رفتن از آن شهر
۲۳- قصد بازگشت به آن مکان مقدس هنگام وداع
۲۴- بهتر شدن حال و کردار و گفتار، نسبت به‌پیش از زیارت
۲۵- انفاق و احسان بر فقیران و مجاوران آن بقعه

در زیارت امام حسین (ع)، موارد دیگری نیز بر این آداب افزوده‌ شده که قابل‌ توجه و دقت است ازجمله:

۲۶- عطر نزدن و سرمه نکشیدن؛ «وَلاتَدَّهِنْ وَ لاتَکتَحِل حتّی تَأتِیَ الفُرات»
۲۷- حرکت به سوی حرم با آرامش و متانت؛ «وَیَلْزَمُکَ التَّوقیرُ لِأَخْذ ما لَیْسَ لَکَ»
۲۸- دیده از محرمات پوشاندن؛ «وَیَلْزَمُکَ انْ تَغُضَّ بَصَرَکَ»
۲۹- پرهیز از خصومت و نزاع و سوگند زیاد
۳۰- کم سخن گفتن جز به خیر
۳۱- پرهیز از شوخی و مزاح؛ «وَاقِلّ مِنَ الکَلامِ وَالمِزاح»
۳۲- مصاحبت نیکو با هم‌سفران؛ «یَلْزَمُکَ حُسْنَ الصَّحابَهِ لِمَنْ یَصحَبُک»
۳۳- زیاد ذکر خدای گفتن؛ «وَأَکْثِر مِنَ اللَّهِ تَعالی»
۳۴- پابرهنه و همچون بندگان حرکت نمودن؛ «وَامْشِ حافیاً وَامْشِ مَشْیَ العَبد الذَّلیل»
و اما دسته دوم عاشقان و عارفان به جمله‌ای اکتفا کرده و رهسپار آستان‌بوسی ارباب خواهند شد و آن اینکه هیچ آدابی و ترتیبی مجو هرچه می‌خواهد دل‌تنگت بگو؛ مطلبی که مولانا در قالب داستان موسی و شبان نقل می‌کند.

به‌راستی‌که گاه عاشقی و دلدادگی در راه دوست آن‌چنان شیرین و لذت‌بخش است که انسان را به مقام تحیر می‌رساند تا جایی که از عمق جانش فریاد برمی‌آورد که بابیانت و امی و نفسی و اهلی و مولای یا اباعبدالله… در این وانفسای جان، اگر عرض ارادتی به آستان بی‌مثال و پرفروغش داشتید جان‌های ما نیز را فراموش نکنید.

همچنین بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.